Boss Fucks com

«

»

Feb 22

ஹிட்லரின் கடைசி நாட்கள்

Image result for hitler last days

காட்சி 1:

மூன்று போர் வீரர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றனர்

வீரன் 1 :                நம்முடைய வாழ்க்கை முடிந்து விடும் போலிருக்கிறது.

வீரன் 2 :                ஆமாம். ஹிட்லரின் படையில் இருப்பவர்களுக்கு சாவு எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம் என்று எல்லோருக்கும் தெரிந்தது தானே ?

வீரன் 3 :                ஏன் இப்படி சொல்கிறீர்கள் ? நம்மைக் கண்டு மக்கள் நடுங்குகிறார்கள். ஹிட்லர் என்றாலே கட்டியிருக்கும் வேட்டியை கழற்றி எறிந்து விட்டல்லவா ஓடுகிறார்கள். நமக்கு இதெல்லாம் பெருமை தானே ?

வீரன் 1 :                என்ன செய்தி தெரியாமல் உளறுகிறாய் ? இதோ நம்முடைய பெர்லின் கோட்டையை நோக்கி ரஷ்யப் படைகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன.

வீரன் 3 :                என்னது படையா ? ஐயோ.. அப்படியென்றால் ஒரு வாரம் லீவு எடுத்துக் கொண்டு ஓடி விட வேண்டியது தான் ?

வீரன் 1 :                ஓடுவதா ? நமது நாட்டைச் சுற்றி எதிரி படைகள் அணிவகுத்து நிற்கின்றன.

வீரன் 3 :                ஐயோ.. நான் என்ன செய்வேன். எனக்கு இப்போ தானே திருமணம் ஆச்சு. இன்னும் மனைவியை கூட்டிக் கொண்டு ஊர் சுற்றக் கூட போகவில்லை.

வீரன் 1 :                ஆமா.. இப்போ அது தான் ரொம்ப முக்கியம்.

வீரன் 3 :                இந்த ஹிட்லர் அறுபது லட்சம் யூதர்களை கொன்னவன். அவனுக்கும் ஒருத்தன் கையால தான் சாவு வரும்னு நினைச்சேன். அது நடக்க போவுது. ஆனா அவன் சொன்னபடியெல்லாம் கேட்ட நமக்கும் சாவு வருதே ?

வீரன் 2 :                பன்னிரண்டு வருஷமா ஹிட்லர் பண்ற கொடுமை கொஞ்சம் நஞ்சமா ? எல்லா இடத்துலயும் எதிரிகள். அவனை சும்மா விடுவாங்களா என்ன ?

வீரன் 1 :                நாசிப் படைகளைக் கொண்டு ஒருகோடிக்கும் மேல ஆட்களை கொன்னவன் ஹிட்லர். அப்போ அவனுக்கும் சாவு அப்படித் தானே வரும்.

வீரன் 3 :                நான் சாகறதைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை. ஏன்னா, வீரனுக்கு சாவு வாளால தான் என்பது எல்லாருக்கும் தெரியும். ஆனா நான் சாகறதுக்கு முன்னாடி ஹிட்லர் எப்படி சாகறான்னு பாக்கணும்

வீரன் 2 :                ஆமா.. நீ இப்படியே பேசிட்டிரு,. யாராவது கேட்டுட்டு போய் ஹிட்லர் கிட்டே சொல்லட்டும், அப்போ தெரியும் யார் சாவை யார் பாக்கறதுன்னு.

( அப்போது ஒரு வீரன் பதட்டமாக ஓடி வருகிறான் )

வீரன் 1 :                என்ன ? இப்படி பதட்டமாய் ஓடி வருகிறாய் ?

வீரன் 4 :                படைகள் நகருக்குள் நுழைந்து விட்டனவாம். எப்போது வேண்டுமானாலும் நமது கோட்டை கைப்பற்றப்படலாம் என்று கூறுகிறார்கள்.

வீரன் 1 :                ஐயோ.. என்ன செய்வது இப்போது ?

வீரன் 3 :                ஓடவும் முடியாது ?

வீரன் 2 :                போராடவும் முடியாது

வீரன் 1 :                முழுக்க நனைந்தபின் முக்காடு எதற்கு ? சாவு சன்னலைத் தட்டுகிறது அதற்குக் கதவைத் திறந்து வைப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை/

வீரன் 3 :                நீங்க பேசிட்டிருங்க. நான் போய் ஏதாவது சாப்பிட்டுட்டு வரேன். சாகிறதுக்கு முன்னாடி வயிறு நிறைய சாப்பிடுவோம், இல்லேன்னா சாகும்போ பசிக்கும்.

காட்சி : 2

ஹிட்லரின் அறை

ஹிட்லர் அங்குமிங்கும் நடந்து கொண்டிருக்கிறார். அவருடைய தளபதியும், சில வீரர்களும் அருகே இருக்கின்றனர்.

தளபதி :                படைகள் வெகு அருகில் வந்து விட்டனவாம். இன்னும் சில பத்து மைல்களே உள்ளன. இன்னும் நாம் போரிட ஆரம்பிக்கவில்லை. போர் வியூகம் வகுக்கவில்லை. உங்கள் ஆணைப்படி செயல்பட நாங்கள் காத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்,

ஹிட்லர் :              அஞ்சாதீர்கள். துணிச்சலின் வாரிசுகள் நீங்கள். அச்சத்தின் அடிமைகளாக வேண்டாம்.

தளபதி :                உங்கள் பாதுகாப்பின் உச்சத்தில் இருப்பவர்கள் நாங்கள். எங்களிடம் அச்சத்தின் எச்சமும் இல்லை.

ஹிட்லர் :              நல்லது. வெற்றிக் கோப்பை நமக்கு பந்தியில் பரிமாறப்படும். கவலை வேண்டாம்.

தளபதி :                இன்னும் சில மணி நேரத்தில் படைகள் கதவை அடையும். நம் திட்டம் இன்னும் போர்வீரர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தப்படவில்லை.

ஹிட்லர் :              உலகையே உலுக்கி எடுத்தோம். அறுபது இலட்சம் யூதர்களை ஈசல்களைப் போலவும், ஈக்களைப் போலவும், எறும்புகளை போலவும் நசுக்கிக் கொன்றோம். அந்த துணிச்சலின் நிழல் விலகி விட்டதா ?

தளபதி :                நீங்கள் இருக்கும் வரை எங்களுக்கு துணிச்சலுக்கும், பாய்ச்சலுக்கும் குறைவேது ?

ஹிட்லர் :              மெச்சுகிறேன்., படைகள் உடைகளுடன் தயாராகட்டும். நான் சொல்வேன் எப்போது போரிடவேண்டுமென்று !

தளபதி :                கோபம் கொள்ளாவிட்டால் ஒன்றைச் சொல்ல ஆசைப்படுகிறேன்.

ஹிட்லர் :              இது கோபத்துக்கான நேரமல்ல. சொல், தயக்கத்தை தூர எறிந்து விட்டுச் சொல்.

தளபதி :                நாம் வெற்றிபெறும் வாய்ப்பு இல்லை என்றே கருதுகிறேன்.

ஹிட்லர் :              ம்ம்ம்…

தளபதி :                ரஷ்யப் படைகள் நமது பெர்லின் கோட்டைக்குள் நுழைந்தால், நாம் கைதிகளாகப் பிடிக்கப்படுவோம். பிடிக்கப்பட்டால் நம் கதி என்ன என்பது தெரியாது.

ஹிட்லர் :              எனவே ?

தளபதி :                அவமானத்தின் கைகளில் நமது ஆன்மாவைக் கையளிப்பதை விட, பெர்லினை விட்டுத் தலைமறைவாவது தந்திரமல்லவா ?

ஹிட்லர் :              தந்திரமா ? தப்பி ஓடுவது தந்திரமா ? தளபதியாரே.. அது கோழைகளின் வாகனமல்லவா?

தளபதி :                ஏன் அப்படி நினைக்கிறீர்கள். அதை ராஜ தந்திரத்தின் பாகமெனக் கொள்ளலாமே ?

ஹிட்லர் :              சாக்குப் போக்குகள் சொல்வது ஹிட்லரின் வழக்கமல்ல. என் மீசையின் அளவு சிறிதாக இருக்கலாம், ஆனால் என் வீரத்தின் அகலம் அளவிட முடியாதது.

தளபதி :                அது தெரியாததா ? உலகத்தையே பதட்டமடையச் செய்து எல்லோரும் உம்மைக் கண்டு பயப்படச் செய்தவராயிற்றே.

ஹிட்லர் :              இப்போது என்ன வந்தது ? பயமா ?

தளபதி :                பயமில்லை. மரணம் வருவதைக் காண்கிறேன். மறைந்து கொள்ளலாம் என்கிறேன். இல்லையேல் மறைய வேண்டியது தான்.

ஹிட்லர் :              நான் வரவில்லை. உயிருக்கு பயம் இருந்தால் ஓடிவிடு. ஹிட்லரின் முன்னால் அவமானத்தை பரிமாறாதே.

தளபதி :                மன்னியுங்கள். என் உயிருக்காகக் கவலைப்படவில்லை நான். உங்கள் உயிர் காப்பாற்றப்பட்டால் நலமாயிருக்குமே என்று கருதினேன். துணிச்சலான மரணம், கோழைத்தனமான தப்பித்தலை விட தரமானது என்று உணர்த்தி விட்டீர்கள்.

ஹிட்லர் :              நன்றி

தளபதி :                வாருங்கள். வந்து நமது படை வீரர்களிடையே ஒருமுறை பேசுங்கள். அவர்கள் பதட்டமாய் இருக்கிறார்கள்.

ஹிட்லர் :              வா போகலாம்.

காட்சி 3 :

படைவீரர்களை நோக்கி ஹிட்லர் உரையாற்றுகிறார்.

வீரர்கள் :              ஹிட்லர் வாழ்க.. ஹிட்லர் வாழ்க

ஹிட்லர் :              ஜெர்மனி வெல்லும். வீரர்களே. என் வீரத்தின் வாரிசுகளே. உங்கள் வாள்களும், வேல்களும் துணிச்சலாய் இயங்கியபோது நாம் வெற்றிகளை அறுவடை செய்தோம். இதோ படைகள் நம்மை நெருங்குகின்றன. நாம் சிங்கங்களின் கர்ஜனைகள், புலிகளின் பிரதிபலிப்புகள். நம்மைக் கண்டு படைகள் மட்டுமல்ல, அச்சமே அஞ்சி ஓடும்.

வீரர்கள் :              ஜெர்மனி வாழ்க. ஹிட்லர் வாழ்க

ஹிட்லர் :              இதே உறுதி உங்களிடையே இருக்கட்டும். துயரத்தை துரத்துங்கள். துணிச்சல் வளரட்டும். நடுக்கத்தை நடுக்கடலில் எறிந்து விடுங்கள். தைரியத்தை வலக்கையில் எடுத்து விடுங்கள். இதோ, வாழ்க்கை நம்மை அழைக்கிறது. போர் ! நம் இறுதித் துளி வழியும் வரை துணிவோம்.

வீரர்கள் :              ஹிட்லர் வாழ்க. ஜெர்மனி வாழ்க

ஹிட்லர் :              தளபதியாரே.. வாருங்கள் எனக்கு ஒரு அவசர வேலை இருக்கிறது.

தளபதி :                சொல்லுங்கள்

ஹிட்லர் :              உள்ளே வாருங்கள் சொல்கிறேன்.

காட்சி 4 :

ஹிட்லரும் தளபதியும்

தளபதி :                உங்கள் உரை வீரர்களை தெம்பூட்டியிருக்கும்.

ஹிட்லர் :              இல்லை தளபதியாரே. அவர்களுக்குள் பயம் நிரம்பி வழிகிறது. அவர்களிடம் ஆயுதம் இருக்கிறது, ஆனால் நம்பிக்கை இல்லை.

தளபதி :                என்ன சொல்கிறீர்கள்.

ஹிட்லர் :              அவர்களுக்கு உண்மை தெரிந்து விட்டது

தளபதி :                என்ன உண்மை ?

ஹிட்லர் :              நாமெல்லாம் மடியப் போகிறோம் எனும் உண்மை

தளபதி :                என்ன சொல்கிறீர்கள் ? வீராவேசமாக என்னிடம் பேசினீர்கள், வீரர்களிடம் பேசினீர்கள். உங்களுக்கே நம்பிக்கை இல்லையா ?

ஹிட்லர் :              நம்பிக்கை இருக்கிறது. நாம் நிச்சயம் மடிவோம் என்று. பூச்சி மேல் விழுந்த பாறையாய் ரஷ்யப் படைகள் நம்மை நசுக்கும். ஆனாலும் ஓடிப் போக மாட்டேன். போர்வீரர்களிடம் சொல்லுங்கள். விரும்புபவர்கள் தப்பிச் செல்லலாம். உயிர்மீது ஆசையிருப்பவர்கள் உடனே விலகட்டும்.

தளபதி :                அப்படியே செய்கிறேன்

ஹிட்லர் :              அரண்மனையில் இருக்கும் ஆவணங்கள் அத்தனையையும் எரித்து விடுங்கள். எந்த ஒரு காகிதமும் எதிரி கைகளுக்குக் கிடைக்கக் கூடாது.

தளபதி :                அப்படியே ஆகட்டும்.

ஹிட்லர் :              அதற்கு முன் ஈவாவை இங்கே கூட்டி வா.

தளபதி :                ஈ…ஈ..வா ?

ஹிட்லர் :              ஆம். என் உள்ளம் கவர் காதலி ஈவாவை நான் உடனே பார்க்க வேண்டும்.

தளபதி :                சரி.. உடனே வரவைக்கிறேன்.

ஹிட்லர் :              கூடவே திருமணம் செய்து வைக்கும் பதிவாளரையும் வரச்சொல்.

தளபதி :                அப்படியானால்…

ஹிட்லர் :              ஆம். நான் திருமணம் செய்து கொள்ளப் போகிறேன். ஈவாவை.

தளபதி :                அப்படியே ஆகட்டும்

காட்சி 5

ஹிட்லர், ஈவா, தளபதி, பதிவாளர்

ஹிட்லர் :              தளபதியாரே.. வீரர்களிடம் நான் சொன்னதைச் சொன்னீர்களா ?

தளபதி :                சொன்னேன் மன்னா. சிலர் வெளியேறினார்கள். மிச்சமிருப்போர் அச்சமில்லாதோர். வாழ்ந்தாலும் மரித்தாலும் ஹிட்லருடன் என்கிறார்கள்.

ஹிட்லர் :              வீரனுக்கு அதுதான் அழகு. அரண்மனை பைலை எல்லாம் எரித்தாகி விட்டதா ?

தளபதி :                ஒரு காகிதம், ஒரு ரகசியம், ஏதும் மிச்சமில்லை முற்றிலும் அழித்தாகிவிட்டது.

ஹிட்லர் :              நன்றி. பதிவாளரே.. எங்களுக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்.

பதிவாளர் :          நான் சொல்வதை அப்படியே திரும்பச் சொல்லுங்கள் “ஹிட்லராகிய நான் ஈவாவாகிய இவரை என் மனைவியாக ஏற்றுக் கொள்ளச் சம்மதிக்கிறேன்”

ஹிட்லர் :              ஹிட்லராகிய நான் ஈவாவாகிய இவரை என் மனைவியாக ஏற்றுக் கொள்ளச் சம்மதிக்கிறேன்

பதிவாளர் :          ஈவாவைப் பார்த்து , இப்போது நீங்கள் சொல்லுங்கள்  “ஈவாவாகிய நான் ஹிட்லராகிய இவரை என் கணவராக ஏற்றுக் கொள்ளச் சம்மதிக்கிறேன்

ஈவா :                    ஈவாவாகிய நான் ஹிட்லராகிய இவரை என் கணவராக ஏற்றுக் கொள்ளச் சம்மதிக்கிறேன்

பதிவாளர் :          மோதிரம் மாற்றிவிட்டு இங்கே கையொப்பம் இடுங்கள்.

ஹிட்லரும், ஈவாவும் கையொப்பமிடுகின்றனர்.

பதிவாளரும், தளபதியும் கை தட்டுகின்றனர்.

                                                காட்சி 6

Image result for hitler last days

ஈவாவும், ஹிட்லரும் அறையில் அமர்ந்திருக்கின்றனர்.

தளபதி :                இதோ படைவீரர்கள் கோட்டையை நெருங்கிவிட்டனர்.

ஹிட்லர் :              சரி.. நீங்கள் வெளியே செல்லுங்கள். இரண்டு நிமிட நேரம் எனக்கு வேண்டும்.

( தளபதி செல்கிறார் )

ஹிட்லர் :              ஈவா.. என் உயிரின் உயிரே. நான் சாம்ராஜ்யத்தைச் சம்பாதித்தாலும், உன் அன்புக்கு முன் அடிமையே. உன் காதலுக்கு முன் என் வெற்றிகளெல்லாம் வெறும் தூசு மட்டுமே.

ஈவா :                    எனக்கும் அப்படித் தான்.

ஹிட்லர் :              உனக்கு என்ன வேண்டும் கேள்.

ஈவா :                    உங்கள் கையால் எனக்கு மரணம் வர வேண்டும், உங்கள் கைகளில் என் உயிர் பிரிய வேண்டும்.

( ஹிட்லர் விஷத்தை ஈவாவுக்குக் கொடுக்கிறான் )

ஈவா விஷம் குடித்து இறந்து போகிறாள்.

ஹிட்லர் சற்று நேரம் அமைதியாய் இருக்கிறார்

பின், கைத்துப்பாக்கியை எடுத்து தன்னைத் தானே சுட்டுக் கொண்டு இறக்கிறார்.

சத்தம் கேட்டு தளபதி ஓடி வருகிறார்

தளபதி :                ஐயோ, ஜெர்மனியின் நம்பிக்கை வீழ்ந்து விட்டதே. ஓடுங்கள், தப்பிக்க ஓடுங்கள். இல்லையேல் தற்கொலையாவது செய்து கொள்ளுங்கள். எதிரிகள் கையில் சிக்கினால் நாம் சித்திரவதை செய்யப்படுவோம்.

தளபதி :                யாரங்கே.. ஹிட்லரின் உடலை பையில் கட்டி தோட்டத்தில் போட்டு எரித்து விடுங்கள்.

< திரை >

பின்னணி :  ஐயோ, தீ….

                : என்ன எங்கு பார்த்தாலும், பிணங்களாகவே இருக்கின்றன

                : அந்த ஹிட்லர் எங்கே. அவனைக் கொல்லும் வாய்ப்பு யாருக்கு ?

: வாருங்கள் தேடுவோம். யார் முதலில் அவனைப் பார்க்கிறோமோ அவர்கள் அவனைக் கொல்லலாம்…

குரல் :    ஓர் சர்வாதிகாரி. கோடிக்கணக்கான உயிர்களை ஈவு இரக்கமின்றி கொன்று குவித்தவன். பன்னிரண்டு ஆண்டுகால சர்வாதிகாரம். இதோ இங்கே ஓர் தற்கொலையில் முடிவுக்கு வருகிறது. நெற்றிப் பொட்டில் வெடித்த தோட்டா ஹிட்லர் என்னும் கல்நெஞ்சனின் வாழ்க்கை வரலாற்றுக்கு வைக்கப்பட்ட முற்றுப்புள்ளியாகி விட்டது.

நன்றி.  வணக்கம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>