மன விளிம்புகளில்

மன விளிம்புகளில் : ஒரு பருந்துப் பார்வை (யோகியார்)
Kaviyogi_Vedham1கவிதைகள் வெறும் வார்த்தைகளின் தேர்வலம் அல்ல; அவை உணர்வுகளின் ஊர்வலம்–என அட்டகாசமாகத் தனது முன்னுரையில் நம்பிக்கையுடன் ஆரம்பிக்கும் ‘சேவியரின்’ ‘மன விளிம்புகளில்’ என்ற கவிநூலை நிதானமாக,சொல்விடாமல் படித்தேன்.
பல கவிகளில் தேன்வரிகள்,புதிய சிந்தனைகள்,கற்பனை வளம் யாவும் மிளிரக் கண்டு மகிழ்ந்தேன்.இதுகவிதை அல்ல என ஆரம்பிக்கும் தன் முதல் பாட்டிலேயே
நம் மனத்தைக் கீழ்வரும் வரிகளால் கவர்ந்துவிடுகிறார்;

‘”தோகைகளைப் பாடிவிட்டு,
மயிலைச் சூப் வைத்துக் குடிக்கச் சம்மதமில்லை எனக்கு
–”

என அழகுறச்சொல்லிவிட்டு,
‘விளக்குகளை ஏற்றி, வீதிகளில் வைப்பதே
பாதசாரிகட்குப் பயன்
..

என்று சொல்லி தன் கவிதைகளால் ரசிகன் மனத்தைக் கவர்ந்து அவனை ஒரு ஒளிப்பாதையில் அழைத்துச் செல்லவேண்டும்..என்ற தன்(ஆர்வ) நிலையைத் தெளிவுறக் காட்டுகிறார்;
காணாமல் போன கல்வெட்டுகள்’-என்ற அடுத்த கவியின் மூலம் நாம் எதனைச் சிறப்பாகச் செய்கிறோம்/செய்துவிட்டோம் என இறுமாப்பு கொள்கிறோமோ அது காலத்தால் மட்டுமே நிர்ணயிக்கப் படுகிறது;
நம் செயல்,புகழ் இவற்றை நாம் அன்பு செய்பவர்களிடமே எதிர் பார்க்கமுடியும் என்று சொல்லாமல் சொல்கிறார்.இப்படி அவர் வரிகளின்மூலம், ‘நேரடியாக தம் கருத்தைச் சொல்லாமல் உவமை, உருவகம் போன்றவற்றின் மூலம்
மிக அழகாக ஒரு புதிய ‘யுத்தி’யைக்கடைப்பிடித்துக்காட்டுகிறார்.

இவர் சொல்வது புரிகிறது: ஏனெனில் வாசகனுக்குத் தான் சொல்வது புரியவேண்டும் என மெனக் கெட்டிருக்கிறார்.பல உவமேயங்களை, சிந்தனைகளை(தம் மூளையைக்கசக்கி–ஆனால் இயல்பாகத்தோற்றும் படி)
இதற்காகக் கையாண்டுள்ள அவர் திறம் வியக்கத்தக்கது;உ-ம்; ” எதுவுமே உன் மரணப்படுக்கையில்..

இரண்டு கேள்விகளே
பெருமூச்சாய் விடும்;அவை,
நீ யாரை அன்பு செய்தாய்;
உன்னை யார் அன்பு செய்தார்கள்
?”

ஆகா!என்ன அழகான ‘கோடிட்டுக் காட்டுதல்!

இப்படி தம் கவிச் சொற்கள் மூலம் இயல்பான வாழ்க்கை நடைமுறைத் தத்துவத்தை, இன்றைய சமுதாய அவலங்களை ஆழமாகத் தொட்டுக் காட்டுகிறார். இந்த உத்தி பலருக்கும் நிச்சயம் பிடிக்கும் என நம்புகிறேன்;
அடே மனிதா! நீ என்றும் இயல்பாய் இருந்து தொலையேன்!

எதிரி நகைச்சுவையாக ஏதோ சொன்னாலும் அன்புடன் சிரியேன்;
இன்று எதிரில் இருக்கும் இலைகளை,பூக்களை வருட உன் மனம் விரும்புகிறதா? அதில் கூச்ச-நாச்சம்,அக்கம் பக்கம் பாராமல் இயல்பாக அதைச் செய்து மகிழேன்; ஏன் பிறர்க்காக(அவன் என்ன சொல்வானோ என -)உன் இயல்பை மறைத்து வேண்டுமென்றே நீ எப்போதும் கஷ்டப்படுவதுபோல் பிறர்க்குக் காட்டிக்கொள்கிறாய்? அதில் உனக்குஎன்ன மகிழ்ச்சி? (பிறருடைய ‘த்ருஷ்டி” தன் மேல் பட்டுவிடுமோ என்று இப்போதெல்லாம், தன் மகிழ்வைக்கூட பலர்  மறைத்துக்கொள்வதைக்காண்கிறேன்)
அவர்கட்கு சேவியர் நல்ல சவுக்கடி கொடுத்துள்ளார்;

இந்தக்கணத்தின் இன்பம் நாளை உன்னைத்தீண்டாமல் போகலாம்;
எனவே உன் இதயத்தைக் காயப்படுத்தும் கவண்களின் முதல் சுவட்டிலேயே
நீ ஜாக்கிரதையாக இரு:(அதாவது உபனி”த்’ சொல்வதுபோல் துன்ப எண்ணங்களை ‘ஆழ் மனத்தில்’ போட்டுக்கொண்டு அவத்தைப்படாதே;)

என மிக அருமையாக இன்றைய மனிதனுக்கு எடுத்துச் சொல்கிறார்.பலே! என
சொல்லத்தோன்றுகிறது.

இதுபோன்ற அறிவுரைகள் ‘வெள்ளைக்காகிதம்’ எனக்குப்பின்னால் வாருங்கள்”கீழ்நோக்கும் ஏணிகள்’–போன்ற பல கவிகளில் விரவிக்கிடக்கின்றன;
சுருக்கமாகச் சொல்லப்போனால் பல புதிய கவி வீச்சுக்களை- இவர் வரிகளில் கண்டு பிரமித்தேன்; புதுக் கவிதைக்கு இதுதான் இலக்கணம் என்று இவர் கவிதையை வைத்து அடித்துச் சொல்வேன்;

ஆம்! இப்போதைய வார ஏடுகளில் புதுக்கவி.. எனும் பேரில் வெறும் வரட்டு- வார்த்தைக் கூச்சலே காண்கிறேன். அவற்றைக் காண்கிற (வெறுத்துப்போன) எனக்கு சேவியர் கவிதை புதிய நல்ல ஒத்தடம் கொடுத்தது; சுகம் அளித்தது; நெஞ்சில் பரவச ஒளி தோன்றி மகிழ்வளித்தது;
நிஜமே அழகு; இயல்பே அழகு; படைப்புக்களின் மகத்துவம் இயல்புகளில் அடைத்துவைக்கப்பட்டிருக்கிறது; பூவுக்கு இதழழகு;கடிகாரத்துக்கு முள்ளே அழகு(உண்மையன்றோ?) ஆகவே எதையும் இயல்பாகப் பார்க்கக் கற்றுகொள் நண்பா!
நீயாக இயல்பான வி”யங்களில் போய் ,வேறு விதமாகக் கற்பனை செய்துகொண்டு துன்புறாதே!

புரிந்துகொள்!..ஆம்!

நீ யாரையோ பிரமிக்கும் அதே கணம்
யாரோ உன்னைப் பார்த்தும் பிரமிக்கிறார்கள்
..’
என்று யதார்த்தத்தை அழகாகப் பிரதிபலிக்கிறார் கவிஞர்

இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்; இடமில்லை; நீளமாகிவிடும் இவ்வலை.
நிசமாக எனக்கு இந்நூலில் பிடித்த சிறந்த கவிகள்;

“மழலைக்கால சிந்தனைகள்’
தொலை நகரம்’
இதுவும் பழசு'(நம் புதிய சிந்தனை என ஒன்றுமில்லை’யாவும் பிரபஞ்சத்தில்
ஏதோ ஒருவகையில்’எண்ணங்கள்’ அடைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன; என்கிறார்; என்ன தன்னடக்கம்- கருத்து இயல்பில், உண்மைதானே!)
யான் கூட ஒருசமயம் இப்படி எழுதினேன்;

..”‘காஸ்மா என்னும் ‘காப்சூலில் அன்பனே!
எந்தத் தத்துவமும்,எந்தபுதுக் கருத்தும்
வித்தில் மறைந்துள காயின்விச் வரூபம்போல்
ஒளிந்துளது! உனது’ என்பது ஒன்றுமில்லை..”

பொதுவாக இவர் கவிதைகளில் ‘வெளியே’ பார்க்கும்வரட்டுத் தன்மையைவிட
‘உள்ளே” பார்த்துத் தெளிவாய் கவிக்காப் சூலில் அளிக்கும் ஞானம்
நிறையவே உள்ளது என உணர்வுபூர்வமாயறிந்துகொண்டேன்.

வாழ்க! வளர்க சேவியர்!
(கவி யோகி வேதம்)

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *