Jan 16

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 22 : அத்தி மர உவமை

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 22 : அத்தி மர உவமை

Image result for parable of fig tree matthew 24

மத்தேயு 24 : 32..36

அத்தி மரத்திலிருந்து ஓர் உண்மையைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அதன் கிளைகள் தளிர்த்து இலைகள் தோன்றும்போது கோடைக்காலம் நெருங்கி வந்துவிட்டது என நீங்கள் அறிந்துகொள்கிறீர்கள். அவ்வாறே இவற்றையெல்லாம் நீங்கள் காணும்போது மானிடமகன் கதவை நெருங்கி வந்துவிட்டார் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். இவை அனைத்தும் நிகழும்வரை இத்தலைமுறை ஒழிந்து போகாது என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். விண்ணும் மண்ணும் ஒழிந்துபோகும். ஆனால் என் வார்த்தைகள் ஒழியவே மாட்டா. “அந்த நாளையும் வேளையையும்பற்றித் தந்தை ஒருவருக்குத் தவிர வேறு எவருக்கும் தெரியாது. விண்ணகத் தூதருக்கோ மகனுக்கோகூடத் தெரியாது

விளக்கம்

இயேசு தனது இரண்டாம் வருகையைப் பற்றி இந்த உவமையை கூறுகிறார். இயேசுவின் இரண்டாம் வருகை எப்படி நடக்கும் என்பதையும், அப்போது என்னென்ன நிகழும் என்பதையும் பற்றி மிக விளக்கமாக மத்தேயு 24ம் அதிகாரம் நமக்கு எடுத்துக் கூறுகிறது.

போலித் தீர்க்கத்தரிசிகள் எழுவார்கள், நானே மெசியா என சொல்லி உங்களை தடம் மாறச் செய்யும் தலைவர்கள் வருவார்கள், அரசுகள் அரசுகளோடு போரிடும், பஞ்சமும் நிலநடுக்கமும் உண்டாகும், மக்கள் நம்பிக்கை இழப்பர், மனித நேயம் மறையும், அன்பு மக்களிடமிருந்து அகலும் என்றெல்லாம் வருகையின் அறிகுறிகளை இயேசு விளக்கினார்.

இரண்டாம் வருகை நிகழும் போது இறைமகன் இயேசு மேகங்கள் மீது வருவார், கதிரவன் இருளும், நிலா ஒளிதராது, விண்மீன்கள் வானிலிருந்து விழும், கிழக்கு முதல் மேற்கு வரை மின்னல் போல் வருகை நிகழும், இறைமகன் வந்து தனது தூதரை அனுப்பி தேர்ந்து கொள்ளப்பட்டவரை கூட்டிச் சேர்ப்பார் என வருகை எப்படி நிகழும் என்பதை இயேசு கூறினார். அதன்பின் இந்த அத்திமர உவமையை இயேசு சொன்னார்.

உலகின் முடிவு எப்போது வேண்டுமானாலும் நிகழலாம். உலக நிகழ்வுகள் பல நமக்கு எச்சரிக்கை விடுத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. இயேசு கதவினருகே வந்து விட்டார் என சொல்லும் போது சிரிக்கும் மக்கள் தான் அதிகம். ஆனால் ஒளி ஒருநாள் வெளிப்படும்போது, இருள் ஒளிந்து கொள்ள முடியாது.

இந்த உவமை சில சிந்தனைகளை நமக்குள் விதைக்கிறது.

Image result for parable of fig tree matthew 241. அத்திமரம் துளிர் விடும் நிகழ்வை ஒரு அடையாளமாய் இயேசு சொல்கிறார். பருவங்களை தாவரங்களின் இலை மாற்றங்கள் காட்டி விடுவது போல, இறைவனின் இரண்டாம் வருகையை பல மாற்றங்கள் காட்டி விடும் என்பதை இயேசு சொல்கிறார். மாற்றங்கள் நம்மை பயமுறுத்துவதற்கானவை அல்ல, அடுத்து நிகழப்போவதை எதிர்நோக்குவதற்காகவே.

Image result for parable of fig tree matthew 242. இயேசுவின் முதல் வருகையின் மீது எந்த அளவுக்கு நாம் விசுவாசம் கொள்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு இரண்டாம் வருகையை நாம் விசுவசிப்போம் என்பது ஒரு எளிய ஒப்பீடு. இறைமகன் இயேசு நமக்காகப் பிறந்தார், வாழ்ந்து காட்டினார், மீட்பின் வழிகளைப் போதித்தார். அவரில் விசுவாசம் கொள்ளும் போது நாம் இறப்பினும் வாழ்வோம் எனும் நம்பிக்கை இயேசுவின் முதல் வருகையின் மீதான நம்பிக்கை. அது இருந்தால் இரண்டாம் வருகையின் மீது நம்பிக்கை தானாகவே உருவாகிவிடும்.

Image result for parable of fig tree matthew 243. இயேசுவின் முதல் வருகையை நம்புபவர்கள் அவருடைய போதனைகளை நம்புவார்கள் அதன்படி வாழ்வார்கள், இயேசுவின் வாழ்க்கையை முன்மாதிரியாகக் கொள்வார்கள் அதன்படி வாழ்வார்கள். இயேசுவே மீட்பர் என உணர்ந்து கொள்வார்கள் அவரில் சரணடைவார்கள். அத்தகைய வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்பவர்கள் கவலைப்படத் தேவையில்லை. இரண்டாம் வருகை எப்போது நடந்தாலும் அவர்களுடைய வாழ்க்கை இறைவனுக்கு ஏற்புடையதாகவே அமையும்.

Image result for parable of fig tree matthew 244. இரண்டாம் வருகையின் நேரம் எப்போது என்பது யாருக்குமே தெரியாது. இறைமகன் இயேசுவுக்கே அது தெரிவிக்கப்படவில்லை என்பது அந்த நாள் சட்டென வரும் என்பதை விளக்குகிறது. நினையாத நேரத்தில் வருகின்ற திருடனைப் போலவோ, எதிர்பாரா நேரத்தில் வீட்டுக்குத் திரும்பிய தூரதேசம் சென்ற தலைவனைப் போலவோ, தாமதமாய் வரும் மணவாளனைப் போலவோ அந்த நாள் இருக்கும் என இயேசு பல உவமைகளின் வாயிலாக நமக்கு விளக்குகிறார். எனவே எப்போதும் தயாராய் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

Image result for parable of fig tree matthew 245. எப்போது வருவார் என்பது தான் நமக்குத் தெரியாதே தவிர, எப்படி வருவார் என்பதை விவிலியம் தெள்ளத் தெளிவாக நமக்கு விளக்குகிறது. இயேசு மிகத் தெளிவாகச் சொன்ன விஷயங்களை நாம் நம்பாமல் போனால், அது இயேசுவின் மீது நமக்கு விசுவாசம் இல்லை என்பதன் வெளிப்பாடே. “ஆனால் இறுதிவரை மன உறுதியுடன் இருப்பவரே மீட்புப் பெறுவர்” என்கிறார் இயேசு. முதலில் நம்பி, பின்னர் வருகை தாமதமாகும்போது விலகிச் செல்பவர்கள் மீட்பை விட்டு விலகிவிடுவார்கள்.

Image result for parable of fig tree matthew 246. நான் தயாராய் இருக்கும்போது இரண்டாம் வருகை நடக்க வேண்டும் ! என்பது தவறு.
இரண்டாம் வருகையின் போது நான் தயாராய் இருப்பேன் என்பது சரி. இப்போதே, இந்த கணமே நாம் இறைவனுடைய வருகையை மனதில் கொண்டு நமது வாழ்க்கையை நீதிக்கு நேராக அமைத்துக் கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.

Image result for parable of fig tree matthew 247. இரண்டாம் வருகை அச்சத்துடன் பார்க்க வேண்டிய விஷயம் அல்ல, அது ஆனந்தத்துடன் எதிர்நோக்க வேண்டிய விஷயம். ஒரு விருந்துக்கு செல்லும்போது இருக்கின்ற பரவசம் இருக்க வேண்டும். ஒரு பரிசு வாங்கப் போகும்போது சிறுவனுக்கு இருக்கின்ற குதூகலம் இருக்கவேண்டும். அப்படி இருக்க வேண்டுமெனில் நாம் இரண்டாம் வருகைக்குத் தயாராய் இருக்கவேண்டும்.

Image result for parable of fig tree matthew 248. கடைசியில் பார்த்துக் கொள்ளலாம். இவ்வுலக வாழ்க்கையை ஆண்டு அனுபவித்துவிட்டு கடைசியில் இறைவனை நாடலாம் என பலர் நினைப்பதுண்டு. முடிவு என்பது இறைவன் கையில். அது சொல்லிக் கொண்டு வருவதில்லை. அவர் அழைக்கும் கணமே தெரியாதிருக்கும்போது, கடைசிக் காலத்தில் மாறுவேன் என நினைத்துக் கொள்வது நம்மை நாமே வஞ்சிப்பதற்கு சமம். கடைசி என்பது இந்தக் கணம் எனும் நினைப்பு இருப்பதே ஆரோக்கியமான ஆன்மீக வாழ்வுக்கு அடிப்படை.

Image result for parable of fig tree matthew 249. இறைவார்த்தை எப்போதுமே அழியாது. வானமும், பூமியும் அழியலாம். ஆனால் இறைவார்த்தைகள் அழியாது. எத்தனையோ தலைமுறைகள் கடந்தபின்னும் இறைவார்த்தை நிலைக்கிறது. அது மக்களை சந்தித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. அவர்களுடைய வாழ்வில் மாற்றங்களை உருவாக்கிக் கொண்டே இருக்கிறது. அந்த இறைவார்த்தை நம்மை மாற்றத்துக்காக தயாராக்கும் வார்த்தை. இரண்டாம் வருகைக்குத் தயாராக ஒரே வழி, இறைவார்த்தையை இறுக்கமாய்ப் பற்றிக் கொள்வது மட்டுமே. “உங்களை யாரும் நெறிதவறச் செய்யாதவாறு பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்” என எச்சரிக்கை விடுக்கிறார் இயேசு. இறைவார்த்தைகளை மட்டுமே பற்றிக் கொண்டால் நம்மை யாரும் நெறிதவறச் செய்ய முடியாது என்பதை உணர்வோம்.

Image result for parable of fig tree matthew 2410. நோவாவிடம் இறைவன் பேழை செய்யச் சொன்னார். மழை என்றால் என்ன என்பதை பூமி அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை. நோவா கடற்கரையில் பேழையைச் செய்யவில்லை, வெட்ட வெளியில் செய்தார். உலகமே நகைத்திருக்கும். நோவாவோ இறைவனின் வார்த்தையை நம்பினார். இறைவார்த்தை நிகழும் என விசுவாசித்தார். நோவாவின் பேழை நோவாவைக் காக்கவில்லை, அவர் கடவுள் மீது வைத்த நம்பிக்கை அவரைக் காத்தது. பேழையின் கதவை மூடி நோவாவை கடவுள் பத்திரமாய் பாதுகாத்தார். கடவுளின் வார்த்தையை அப்படியே கடைபிடித்தார் நோவா, எனவே பெருமழை அவரை தொடவில்லை. கடவுளின் வார்த்தைக்கு நாமும் முழுமையாய்க் கீழ்ப்படிந்தால் இரண்டாம் வருகை நம்மை அழிக்காது, மீட்டு புது உலகுக்கு இட்டுச் செல்லும்.

இந்த சிந்தனைகளை பெற்றுக் கொள்வோம்.

Jan 16

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 21 : திருமண அழைப்பு

Related image

மத்தேயு 22 : 1, 14

இயேசு மீண்டும் அவர்களைப் பார்த்து உவமைகள் வாயிலாகப் பேசியது:

“விண்ணரசைப் பின்வரும் நிகழ்ச்சிக்கு ஒப்பிடலாம்; அரசர் ஒருவர் தம் மகனுக்குத் திருமணம் நடத்தினார். திருமணத்திற்கு அழைப்புப் பெற்றவர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு வருமாறு அவர் தம் பணியாளர்களை அனுப்பினார். அவர்களோ வர விரும்பவில்லை.

மீண்டும் அவர் வேறு பணியாளர்களிடம், ‘நான் விருந்து ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன். காளைகளையும் கொழுத்த கன்றுகளையும் அடித்துச் சமையல் எல்லாம் தயாராயுள்ளது. திருமணத்திற்கு வாருங்கள்’ என அழைப்புப் பெற்றவர்களுக்குக் கூறுங்கள் என்று சொல்லி அனுப்பினார்.

அழைப்புப் பெற்றவர்களோ அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. ஒருவர் தம் வயலுக்குச் சென்றார்; வேறு ஒருவர் தம் கடைக்குச் சென்றார். மற்றவர்களோ அவருடைய பணியாளர்களைப் பிடித்து இழிவுபடுத்திக் கொலை செய்தார்கள்.

அப்பொழுது அரசர் சினமுற்றுத் தம் படையை அனுப்பி அக்கொலையாளிகளைக் கொன்றொழித்தார். அவர்களுடைய நகரத்தையும் தீக்கிரையாக்கினார்.

பின்னர் தம் பணியாளர்களிடம், ‘திருமண விருந்து ஏற்பாடாகி உள்ளது. அழைக்கப் பெற்றவர்களோ தகுதியற்றுப் போனார்கள். எனவே நீங்கள் போய்ச் சாலையோரங்களில் காணும் எல்லாரையும் திருமண விருந்துக்கு அழைத்து வாருங்கள்’ என்றார்.

அந்தப் பணியாளர்கள் வெளியே சென்று வழியில் கண்ட நல்லோர், தீயோர் யாவரையும் கூட்டி வந்தனர். திருமண மண்டபம் விருந்தினரால் நிரம்பியது. அரசர் விருந்தினரைப் பார்க்க வந்த போது அங்கே திருமண ஆடை அணியாத ஒருவனைக் கண்டார்.

அரசர் அவனைப் பார்த்து, ‘தோழா, திருமண ஆடையின்றி எவ்வாறு உள்ளே வந்தாய்?’ என்று கேட்டார். அவனோ வாயடைத்து நின்றான். அப்போது அரசர் தம் பணியாளர்களிடம், ‘அவனுடைய காலையும் கையையும் கட்டிப் புறம்பே உள்ள இருளில் தள்ளுங்கள். அங்கே அழுகையும் அங்கலாய்ப்பும் இருக்கும்’ என்றார்.

இவ்வாறு அழைப்புப் பெற்றவர்கள் பலர், ஆனால் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டவர்களோ சிலர்.”

விளக்கம்

இயேசு சொன்ன உவமைகளில் இந்த உவமை மிகவும் பிரபலம். யூதர்களைப் பொறுத்தவரை திருமண விழா என்பது மிகப்பிரபலம். ரொம்பவே கொண்டாட்டமாக இருக்கும். ஒருவார காலம் உண்டும் குடித்தும் இந்த விழாவை அவர்கள் கொண்டாடுவார்கள்.

சாதாரண யூத மக்கள் ஏற்பாடு செய்யும் திருமண விழாவே இப்படி இருக்குமெனில், ஒரு அரசன் வைக்கும் திருமண விருந்து எப்படி இருக்கும் ? அப்படித் தான் விண்ணகம் இருக்கும் என்கிறார் இயேசு. விண்ணக வாழ்வு என்பது மகிழ்ச்சியுடன் எதிர் நோக்க வேண்டிய ஒன்று என்பதே இயேசு வலியுறுத்த விரும்பும் முதல் செய்தி.

இந்த உவமையில் விருந்தை ஏற்பாடு செய்யும் தந்தை, நமது பரலோக பிதா !
திருமணம் இறைமகன் இயேசுவுக்கு என்பது ஒப்பீடு
முதலில் அழைக்கப்பட்டவர் யூதமக்கள்.

முதலில் அழைக்கப்பட்ட யூதர்கள் அந்த அழைப்பை நிராகரிக்க, பின்னர் அந்த அழைப்பு மற்றவர்களுக்கு விடுக்கப்பட்டது.

“அவர் தமக்குரியவர்களிடம் வந்தார்.
அவருக்கு உரியவர்கள் அவரை
ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை” என்கிறது யோவான் 1 : 11.

அழைக்கப்பட்டவர்கள் புறக்கணிக்கின்றனர். ஏற்றுக் கொண்டவன் திருமண ஆடை அணியாமல் வருகிறான், என இரண்டு பாகங்களுடன் இந்த உவமை விரிகிறது.

இந்த உவமை நமக்கு பல பாடங்களைக் கற்றுத் தருகிறது.

Image result for parable of a wedding feast1. விண்ணக வாழ்வு என்பது ஆனந்தமான வாழ்வு. ஒரு விருந்துக்கு செல்ல எப்படி ஆர்வமாய் இருப்போமோ அந்த அளவுக்கு ஆர்வத்தை விண்ணக வாழ்வுக்குக் காட்ட வேண்டும். அரசன் வைக்கின்ற விருந்து என்பது விருந்துகளில் மிகவும் உன்னதமானது. இப்படி ஒரு உணவை சாப்பிட்டதேயில்லை என வியக்க வைக்கும் விருந்து. அப்படிப்பட்ட விருந்துடன் இயேசு விண்ணக வாழ்க்கையை ஒப்பிடுகிறார்.

Image result for parable of a wedding feast2. தந்தையாம் இறைவனின் அன்பு இந்த உவமையில் அழகாக வெளிப்படுகிறது. தனது விருந்துக்கான அழைப்பை முதலில் விடுகிறார். பின்னர் பணியாளர்களை அனுப்பி அழைக்கப்பட்டவர்களை அழைத்துவரச் சொல்கிறார். அழைப்பை அனுப்பியதுடன் நின்று விடவில்லை, அவர்களை நினைவூட்டு, அழைத்துவரவும் விரும்புகிறார். அவர்கள் நிராகரித்ததும் விட்டு விடவில்லை. விருந்து எப்படிப்பட்டது என்பதை விளக்கிச் சொல்ல மேலும் பணியாளர்களை அனுப்புகிறார். அவர்கள் சற்று உயர் அதிகாரிகளாக இருந்திருக்க வேண்டும். எப்படியாவது மக்களை விண்ணக வாழ்வுக்குள் அழைத்து வரவேண்டும் எனும் தந்தையின் அன்பு இதில் புலப்படுகிறது.

Image result for parable of a wedding feast3. அழைக்கப்பட்டவர்கள் ஏற்கனவே தாங்கள் நல்ல நிலமையில் இருப்பதாகவும், தங்களுக்கு விருந்து தேவையில்லை எனவும் நினைத்திருப்பார்கள். தாங்கள் சாப்பிடுவதை விடப் பெரிய விருந்து எங்கும் கிடைக்காது எனும் மனநிலையில் இருந்திருக்கலாம். சுருக்கமாக, இறைவனின் அழைப்பை விட அழகான வாழ்க்கை தனக்கு அமைந்திருக்கிறது என இறுமாந்திருந்த கூட்டம் எனலாம்.

Image result for parable of a wedding feast4. அல்லது அவர்கள் அழைப்பை நம்பாதவர்களாக இருக்கலாம். “அரசனின் விருந்தையோ, அரசனின் விருந்து நன்றாக இருக்கும் என்பதையோ, தன்னை அரசர் அழைக்கிறார் என்பதையோ” நம்பாத மக்களாய் இருக்கலாம். அதனால் தான், “சும்மா ஜோக்கடிக்காதப்பா…” என அவர்கள் தங்களுடைய வேலையைப் பார்க்கப் போயிருக்கலாம்.

Image result for parable of a wedding feast5. தங்களுடைய உலக வாழ்க்கையும், அதன் வேலைகளுமே முக்கியம் வாய்ந்தவை. விண்ணகம் எல்லாம் தேவையற்ற இரண்டாம் விஷயம் எனும் சிந்தனை அவர்கள் மனதில் இருந்தது. எனவே தான் அழைப்பு மீண்டும் மீண்டும் வந்தாலும் அவரவர் வேலைகளையே அவரவர் செய்தனர். வயலுக்குப் போவதோ, கடைக்குப் போவதோ அவர்களுக்கு திருமண விருந்தை விட முக்கியமானதாய் இருந்தது. உலக கவலைகளில் உழல்பவர்களால் விண்ணக வாழ்வை சுவைக்க முடிவதில்லை.

Image result for parable of a wedding feast6. அவர்கள் அத்துடன் நிற்கவில்லை. அழைக்க வந்தவர்களை அழிக்க நினைத்தார்கள். நற்செய்தி கொண்டு வந்த தூதுவர்களை அவர்கள் வன்முறையினால் எதிர்கொண்டு கொலை செய்தார்கள். அவர்களை இழிவுபடுத்தி கொன்றனர். இப்போது தந்தையின் கோபம் அவர்கள் மீது திரும்பியது. அழைப்பு என்பது கட்டாய அழைப்பாய் இருக்கவில்லை, அன்பின் அழைப்பாய் இருந்தது. ஆனால் அழைப்பை நிராகரித்தபோது கூட கடவுள் அமைதிகாத்தார். ஆனால் அழைக்க வந்தவர்களை கொன்றபோதோ, கடவுளின் சினம் சீறியது. ‘கொலையாளர்களை’ கொன்றொழித்தார் என்கிறது வசனம். கடவுளின் பொறுமையை தப்புக்கணக்கு போடக்கூடாது, நற்செய்தி அறிவிப்பவர்கள் மீது வன்முறை கூடாது எனும் எச்சரிக்கையே இது.

Image result for parable of a wedding feast7. தனது விருந்தை வீணாக்க இறைவன் விரும்புவதில்லை. எனவே நல்லவர், தீயவர் பாகுபாடின்றி வீதியில் இருக்கும் எல்லோரும் அழைக்கப்படுகின்றனர். விருந்து மண்டபம் நிறையும் வரை தந்தை பொறுமையும் காக்கிறார். அழைப்பு யாருக்கு வேண்டுமானாலும், எந்த நிலையில் வேண்டுமானாலும் வரலாம். நாம் அழைக்கப்பட்டவுடன் அதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது இதன் பாடம். அழைப்பு பெறாமல் விருந்து அறையில் நுழைய முடியாது என்பதும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய இன்னொரு பாடம்.

Image result for parable of a wedding feast8. தனது விருந்துக்கு வந்திருப்பவர்களைப் பார்க்க அரசன் இறங்கி வருகின்ற நிகழ்வு அவர் தனது மக்களோடு தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு அழகிய நிகழ்வு. அவரது ஆழமான அன்பை இந்த நிகழ்வு எடுத்துக் காட்டுகிறது. அங்கே ஒவ்வொருவராய் அவர் பார்க்கிறார். ஒவ்வொருவரையும் தனித்தனியே நேசிக்கும், வரவேற்கும் அவருடைய அன்பின் விஸ்வரூபம் இதன் மூலம் வெளிப்படுகிறது.

Image result for parable of a wedding feast9. திருமண ஆடை அணியாத ஒருவரை அரசன் பார்க்கிறார். அழைக்கப்பட்டவர்கள் அழைப்பை நிராகரித்ததால், சமூகத்தால் நிராகரிக்கப்பட்டுக் கிடந்த மக்களை இறைவன் அழைக்கிறார். ஆனால் அழைப்பு மட்டுமே அவர்களை விருந்துக்கு உரியவர்கள் ஆக்குவதில்லை. விருந்துக்கு ஏற்ற உடை அணிய வேண்டும். அந்த உடை இறைவன் அருளும் இரட்சிப்பு, அதாவது மீட்பு. இறைமகன் இயேசுவை நம்பி, அவரிடம் சரணடைந்து, தனது பாவங்களை அவரிடம் அறிக்கையிட்டு தனது வாழ்க்கையை இறைவனுக்காக மாற்றியமைப்பது. அப்படிப்பட்ட சரணடைதல் இல்லாமல் எனது சுய நீதியும், எனது செயல்களும் போதும் என நினைப்பவர்கள் திருமண ஆடையை புறக்கணித்து தனது ஆடையை அணிந்து வருபவர்கள். இத்தகைய மக்கள் விருந்தைச் சுவைக்க இறைவன் அனுமதிப்பதில்லை. இறைவன் தரும் ஆடையை நிராகரிப்பது இறைவனையே நிராகரிப்பதற்குச் சமம். அவர்கள் வெறுமனே விரட்டப்படுவதில்லை, அவர்களுக்கு நரகமே தண்டனையாக வழங்கப்படுகிறது. இறைவனின் விண்ணக வாழ்க்கை வேண்டும், ஆனால் நான் மாறமாட்டேன் எனும் மனநிலை இரட்டை ஆபத்தைக் கொண்டு வரும் என்பதை இந்த நிகழ்வு உறுதிப்படுத்துகிறது.

Image result for parable of a wedding feast10. அழைக்கப்பட்டவர் பலர், தேர்ந்து கொள்ளப்பட்டவர் சிலர். இயேசுவின் போதனைகளைக் கேட்ட மக்கள் ஆயிரக்கணக்கில் இருந்தார்கள். ஆனால் இயேசுவால் தேர்ந்து கொள்ளப்பட்ட அப்போஸ்தலர்கள் பன்னிருவர் மட்டுமே இருந்தார்கள். தாங்கள் செய்கின்ற பணியையும், தனது உலக செல்வங்களையும் சட்டென விட்டு விட்டு அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்பவர்களையே இயேசு தேர்ந்தெடுக்கிறார். விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்ட மக்கள் கடைசியில் விருந்தை சுவைக்கவில்லை. விருந்து கிடைக்காது என புறக்கணிப்பு நிலையில் இருந்த பிற மக்களுக்கு அந்த வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. இறைவனின் அழைப்பை ஏற்று, அவர் அளிக்கும் மீட்பின் ஆடையை அணிந்து வருபவர்கள் இங்கே தேர்ந்து கொள்ளப்பட்டவர்கள் எனும் உயரிய நிலையைப் பெறுகின்றனர். “விடுதலை என்னும் உடைகளை அவர் எனக்கு உடுத்தினார்; நேர்மை என்னும் ஆடையை எனக்கு அணிவித்தார்.( ஏசாயா 61:10) என்கிறது விவிலியம். ஆடை என்பது இறைவனின் மீட்பு என்பதை இதன் மூலம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

Dec 14

வர்தா புயல்

Image result for chennai vardah
மாநகரத்தின்
மூலைகளெங்கும்
மல்லாந்து கிடக்கின்றன‌
மரங்கள்.

பருவப் பெண்ணின்
நாணம் போல‌
விழி கவிழ்ந்து நிற்கின்றன
விளக்குக் கம்பங்கள்.

கால் நூற்றாண்டு
ஆலமரங்களெல்லாம்
வேர்களை
விளம்பரத்திக் கொண்டு
வீதிகளில் புரண்டு படுத்தன.

சிரச்சேதம் செய்யப்பட்ட‌
வனமாய்,
மொட்டையடிக்கப் பட்ட‌
பொட்டல்காடாய்
நிர்வாணியானது சென்னை.

காட்டைப் பார்க்காத‌
தடுப்பூசி விலங்குகளெல்லாம்
வண்டலூர் கூண்டுகளில்
நடுங்கியே செத்தன.

பர்தா போட்ட‌
பருவப் புயலாய்
வர்தா வந்து
வாரிப் போனது !

சென்னை
வந்தாரை வாழவைக்கிறது
அதனால் தானோ என்னவோ
சுனாமிகளும்
ஏரிகளும்
புயல்களும்
புகலிடம் கேட்டு வருகின்றன.

இருக்கட்டும்,

இயற்கையின்
கால்களில்
இரும்புச் சங்கிலி
போட முடியாது !

பரமபதமாடும்
பூனைக்கு
மணி கட்டுவது
மனிதனால் முடியாது.

ஆனால்
மீண்டு எழுவதும்
மீண்டும் வாழ்வதும்
நம்மால் மட்டுமே சாத்தியம்.
வீழ்ந்தது
மரங்களாய் இருக்கலாம்
சேர்ந்தது
கரங்களென இருக்கட்டும்

வீழ்ந்தது
மரங்களாய் இருக்கலாம்
எழுந்தது
மனங்களென இருக்கட்டும்.

*

Dec 14

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 20 : மினா நாணயமும், பணியாளர்களும்

மினா நாணயமும், பணியாளர்களும்

Image result for ten minas parable

லூக்கா 19 : 11 முதல் 27 வரை

இயேசு எருசலேமை நெருங்கி வந்துகொண்டிருந்தார். அவர் சொன்னதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தவர்கள் இறையாட்சி உடனடியாகத் தோன்றப்போகிறது என்று நினைத்தார்கள். அப்போது இயேசு மேலும் ஓர் உவமையைச் சொன்னார்:

“உயர் குடிமகன் ஒருவர் ஆட்சியுரிமை பெற்றுவரத் தொலை நாட்டிற்குப் போகப் புறப்பட்டார். அப்போது அவர் தம் பணியாளர்கள் பத்துப் பேரை அழைத்து, பத்து மினாக்களை அவர்களிடம் கொடுத்து அவர்களை நோக்கி, ‘நான் வரும்வரை இவற்றை வைத்து வாணிகம் செய்யுங்கள்’ என்று சொன்னார்.

அவருடைய குடிமக்களோ, அவரை வெறுத்தனர். எனவே, ‘இவர் அரசராக இருப்பது எங்களுக்கு விருப்பமில்லை’ என்று சொல்லித் தூது அனுப்பினர். இருப்பினும் அவர் ஆட்சியுரிமை பெற்றுத் திரும்பி வந்தார். பின்னர் தம்மிடம் பணம் வாங்கியிருந்த பணியாளர் ஒவ்வொருவரும் ஈட்டியது எவ்வளவு என்று அறிய அவர் அவர்களைக் கூப்பிட்டு அனுப்பினார்.

முதலாம் பணியாளர் வந்து, ‘ஐயா, உமது மினாவைக் கொண்டு பத்து மினாக்களைச் சேர்த்துள்ளேன்’ என்றார். அதற்கு அவர் அவரிடம், ‘நன்று, நல்ல பணியாளரே, மிகச் சிறிய பொறுப்புகளில் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருந்தீர். எனவே பத்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாய் இரும்’ என்றார்.

இரண்டாம் பணியாளர் வந்து, ‘ஐயா உமது மினாவைக் கொண்டு ஐந்து மினாக்களை ஈட்டியுள்ளேன்’ என்றார். அவர், ‘எனவே நீர் ஐந்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாய் இரும்’ என்று அவரிடமும் சொன்னார்.

வேறொருவர் வந்து, ‘ஐயா, இதோ உமது மினா. ஒரு கைக்குட்டையில் முடிந்து வைத்திருக்கிறேன். ஏனெனில் நீர் கண்டிப்புள்ளவர் என்று உமக்கு அஞ்சி இப்படிச் செய்தேன். நீர் வைக்காததை எடுக்கிறவர்; நீர் விதைக்காததை அறுக்கிறவர்’ என்றார்.

அதற்கு அவர் அவரிடம், ‘பொல்லாத பணியாளே, உன் வாய்ச் சொல்லைக் கொண்டே உனக்குத் தீர்ப்பிடுகிறேன். நான் கண்டிப்பானவன்; வைக்காததை எடுக்கிறவன்; விதைக்காததை அறுக்கிறவன் என உனக்குத் தெரியுமல்லவா? அப்படியானால் ஏன் என் பணத்தை வட்டிக் கடையில் கொடுத்து வைக்கவில்லை? நான் வந்து அதை வட்டியோடு சேர்த்துப் பெற்றிருப்பேனே’ என்றார்.

பின்பு அருகில் நின்றவர்களிடம், ‘அந்த மினாவை அவனிடமிருந்து எடுத்து, பத்து மினாக்கள் உள்ளவருக்குக் கொடுங்கள்’ என்றார். அதற்கு அவர்கள், ‘ஐயா, அவரிடம் பத்து மினாக்கள் இருக்கின்றனவே’ என்றார்கள். அவரோ, ‘உள்ளவர் எவருக்கும் கொடுக்கப்படும். இல்லாதோரிடமிருந்து உள்ளதும் எடுக்கப்படும்’ என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்’ என்றார்.

மேலும் அவர், ‘நான் அரசனாக இருப்பதை விரும்பாத என் பகைவர்களை இங்குக்கொண்டு வந்து என்முன் படுகொலை செய்யுங்கள்’ என்று சொன்னார்.”

Image result for ten minas parable

இயேசுவின் போதனைகள் இறையாட்சி உடனே வரப் போகிறது எனும் சிந்தனையை மக்களிடம் உருவாக்கியிருந்தது. அவர்களுடைய பார்வையில் இறையாட்சி என்பது தாவீதின் குலத்தில் தோன்றும் மன்னர் ஒருவர் பொற்கால ஆட்சியைத் தருவார், எதிரிகளை அடியோடு ஒழிப்பார், அடிமை நிலையை மாற்றுவார் என்பதாகவே இருந்தது. இறைமகன் இயேசு சொன்ன இறையாட்சி முற்றிலும் வித்தியாசமானது. தூய ஆவியானவரை நமக்குள் ஏற்று நாம் வாழப்போகும் வாழ்க்கையின் குறியீடு அது. இயேசு மீண்டும் வரப்போகின்ற இரண்டாம் வருகையின் குறியீடு.

அந்த பின்னணியில் இயேசு மக்களிடம் இந்த உவமையைக் கூறுகிறார். இந்த உவமை இறைமகன் இயேசு உலகில் இல்லாத இந்தக் காலகட்டத்தில் அவரது பணியாளர்கள் எப்படிப் பணி செய்ய வேண்டும் என்பதை விளக்குகிறது. இயேசு மனிதராக பூமியில் இல்லாத இந்த காலத்தில் அவருடைய பணிகளை முழு மனதோடு செய்பவர்களிடம் தான் இறை விசுவாசம் இருக்கிறது, இறை அன்பு இருக்கிறது, நிறை வாழ்வுக்கான தேடல் இருக்கிறது என்பதையே இந்த உவமை விளக்குகிறது. அப்படி முழு மனதோடு உண்மையாய் இறை பணி செய்யும் மக்களுக்கு இறைவன் மேலும் மேலும் வரங்களை அளிக்கிறார்.

இந்த உவமை சில உண்மைகளை நமக்குள் விதைத்துச் செல்கிறது.

Image result for ten minas parable1. தலைவன் தங்களோடு இருக்கும்போது பணியாளர்கள் துணிவுடன் பணி செய்வார்கள். ஆனால் தலைவன் இல்லாதபோது அதே உற்சாகத்தோடு பணி செய்யும் ஊழியக்காரர்களே இறைவன் பார்வையில் சிறப்பானவர்கள். எனவே தான் அவர் தோமாவிடம், “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறு பெற்றவன்” என்கிறார். இயேசு இந்த உலகிலிருந்து எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட இந்தக் காலகட்டத்தில் பணியாளர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையே இது கூறுகிறது. காரணம் இந்த கால கட்டம் தான் எதிர்ப்புகள் அதிகமாய் உலவும் காலகட்டம், விசுவாசத்துக்கு மிகப்பெரிய சோதனை எழும் காலகட்டம்.

Image result for ten minas parable2. தலைவன் அரசுரிமை பெற்றுவரச் செல்லும்போது ஊழியர்களுக்கு தலா ஒரு மினா வழங்குகிறார். எல்லோருக்கும் சமமாய்க் கொடுக்கப்படுவது “நேரம்” எனலாம். அல்லது “ஒரு ஜீவன்” என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். அதை வைத்துக் கொண்டு நாம் என்ன செய்கிறோம் ? நமது வாழ்க்கையில் இறைவன் வியக்கும் வகையில் நடக்கிறோமா ? வெறுக்கும் வகையில் நடக்கிறோமா என்பதே கேள்வி.

Image result for ten minas parable3. தலைவர் ஊழியர்களிடம் மினாக்களைக் கொடுக்கும் போது “இவற்றை வைத்து வாணிகம் செய்யுங்கள்” என்று தான் சொல்கிறார். மற்ற அனைத்து உரிமைகளையும் ஊழியர்களிடமே கொடுத்து விடுகிறார். என்ன வாணிகம் செய்வது, எப்போது செய்வது, எப்படி செய்வது என ஊழியர்களுக்கு முடிவெடுக்கும் உரிமைகள் அனைத்தையும் அளிக்கிறார். அதே சூழலில் தான் நாமும் இருக்கிறோம். “பணி செய்யுங்கள்” என அழைப்பு விடுத்த இறைவன் “எப்படிப் பணி செய்வது” என்பதை நம்மிடமே விட்டு விடுகிறார். நாம் எப்படி வாழ்கிறோம் ? அடுத்தவர்களை எப்படி வாழ வைக்கிறோம் எனும் கேள்விகள் நம்மிடம் எப்போதும் இருக்கட்டும்.

Image result for ten minas parable4. “அவருடைய குடிமக்கள் அவரை வெறுத்தனர்” எனும் சொற்றொடர் இறைமகன் இயேசுவின் மக்கள் அவரை வெறுத்தனர் என்கிறது. இயேசுவை வெறுப்பது என்பது அவருடைய கட்டளைகளை நிராகரிப்பதே. என்னை அன்பு செய்பவன் என் கட்டளைகளைக் கடைபிடிப்பான் என்கிறார் இயேசு. அப்படியானால் என்னை வெறுப்பவன் என் கட்டளைகளை அன்பு செய்ய மாட்டான் என்பதே அதன் பொருள். அதாவது இயேசுவை வெறுப்பது என்பது அவர் கட்டளைகளை நிராகரிப்பதே. நாம் இறைவனை அன்பு செய்கிறோமா ?

Image result for ten minas parable5. தலைவன் அரசுரிமையோடு திரும்பி வரும்போதும் அன்பான மனதுடனே வருகிறார். “ஈட்டியது” எவ்வளவு என்பதை அறியும் ஆவல் தான் அவரிடம் இருந்தது. இவ்வளவு ஈட்டினாயா ? என அவர் கேட்கவில்லை. எவ்வளவு ஈட்டினாய் என்றே கேட்கிறார். நாம் எவ்வளவு ஈட்டினோம் எனும் கேள்வியை நம் மனதில் நாளும் கேட்கவேண்டும். இல்லையேல் இன்றே நமது வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

Image result for ten minas parable6. முதலாவது ஊழியன் தனது மினாவை பத்து மடங்காக்குகிறான். இவர் தனது நாட்கள் முழுவதும் தலைவனின் மினாவைக் குறித்த கவனத்திலேயே இருந்த முழு நேரப் பணியாளர் எனலாம். முழு நேரப் பணியாளர் என்பது இறைவனுக்கு ஏற்புடைய வாழ்க்கையை ஒவ்வொரு கணமும் வாழ்வது எனக் கொள்ளலாம். அவர் தன் தலைவனுக்கு அதிகபட்ச பலனைக் கொடுக்க வேண்டும் எனும் சிந்தனையில் உழைத்துக் கொண்டிருந்தவர். அவருடைய பதில் தலைவனை மகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது. அவரை பத்து நகர்களுக்கு அதிகாரியாக்குகிறார். இவருக்குத் தான் மேலும் மினாக்கள் அளிக்கப்படுகின்றன. சிறியவற்றில் நம்பிக்கையாய் இருந்தாய் எனும் தலைவனின் பாராட்டும் கிடைக்கிறது.

Image result for ten minas parable7. இரண்டாவது பணியாளர் ஐந்து மினாக்கள் சம்பாதித்தார். அவருக்கும் தலைவனின் பரிசு கிடைக்கிறது. ஐந்து நகர்களுக்கு அவர் அதிகாரியாகிறார். ஐந்து மினாக்கள் சம்பாதித்தவர் பகுதி நேரப் பணியாளர் எனலாம். அவர் தனது உலகப் பணிகளுக்கு பாதி நேரம் செலவிட்டு விட்டு மீதி நேரம் தலைவனின் பணியைச் செய்தார் எனலாம். ஆனால் செய்த வேலையை அவர் கவனமாய்ச் செய்ததால் தலைவனின் மினாவை ஐந்து மடங்காக்க முடிந்தது.

Image result for ten minas parable8. மூன்றாவது வகைப் பணியாளர் தலைவரின் மினாவை கைக்குட்டையில் பொதிந்து வைக்கிறார். பிறர் பார்க்கும் விதமாகத் திறந்து கூட வைக்கவில்லை. இவர் தலைவன் கடினமானவன் என தலைவனையே குற்றம் சாட்டுகிறார். இவருக்கு தலைவரைக் கண்டு பயம் இருக்கிறது ஆனால் அந்தப் பயம் தலைவனுக்கு ஏற்புடைய செயல்களைச் செய்யத் தூண்டவில்லை. மாறாக தலைவன் தந்ததை தலைவனிடம் அப்படியே திரும்ப‌ கொடுக்க வைக்கிறது. தலைவனோ கோபமடைகிறார். இறைவன் நமக்குத் தரும் வாழ்க்கையை, கொடைகளை, வரங்களை பயன்படுத்தாமல் அப்படியே இறைவனிடம் திருப்பிக் கொடுத்தால் இறைவன் விரும்புவதில்லை. நமது வரங்களை நாம் பயன்படுத்துகிறோமா ?

Image result for ten minas parable9. “உன் வாய்ச்சொல்லைக் கொண்டே உன்னைத் தீர்ப்பிடுகிறேன்” என்கிறார் தலைவர். ஒருவேளை அந்த பணியாளர், “மன்னிக்கவும் நான் முயன்றேன் என்னால் வாணிகத்தில் வெற்றி பெற முடியவில்லை ” என சொல்லியிருந்தால் தலைவனின் கருணை கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் அவன் அப்படிச் சொல்லவில்லை. அவன் தனது வாய்ச்சொல்லின் மூலம் தனது செயலை நியாயப்படுத்த முயன்றான். எனவே தலைவனின் கோபத்துக்கு ஆளானான்.

Image result for ten minas parable10. “சிறியவற்றில் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருந்தால், பெரியவற்றுக்கு இறைவன் நம்மை அதிகாரியாக்குவார்” எனும் மிகப்பெரிய வாக்குறுதி இதனால் வெளிப்படுகிறது. இறைவன் நமக்கு சிறிய சிறிய வாய்ப்புகளை முதலில் வழங்குகிறார், சிறிய சிறிய பணிகளைத் தருகிறார். அவற்றில் நாம் முழு ஈடுபாட்டுடன் இருக்கும்போது நமக்கு பெரிய பெரிய அங்கீகாரங்களைத் தருகிறார். எனவே இறைவன் தருகின்ற சிறிய பணிகளைக் கூட ஆத்மார்த்தமாய்ச் செய்ய வேண்டும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.

Dec 13

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 19 : இரண்டு விதமான பிரார்த்தனைகள்

Related image

லூக்கா 18: 9 முதல் 14 வரை

தாங்கள் நேர்மையானவர் என்று நம்பி மற்றவர்களை இகழ்ந்து ஒதுக்கும் சிலரைப் பார்த்து இயேசு இந்த உவமையைச் சொன்னார்:

“இருவர் இறைவனிடம் வேண்டக் கோவிலுக்குச் சென்றனர். ஒருவர் பரிசேயர், மற்றவர் வரிதண்டுபவர்.

பரிசேயர் நின்று கொண்டு, இவ்வாறு இறைவனிடம் வேண்டினார்: ‘கடவுளே, நான் கொள்ளையர், நேர்மையற்றோர், விபசாரர் போன்ற மற்ற மக்களைப் போலவோ இந்த வரிதண்டுபவரை போலவோ இல்லாதது பற்றி உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன்; வாரத்தில் இரு முறை நோன்பிருக்கிறேன்; என்வருவாயில் எல்லாம் பத்திலொரு பங்கைக் கொடுக்கிறேன்.’

ஆனால் வரிதண்டுபவர் தொலையில் நின்று கொண்டு வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கக்கூடத் துணியாமல் தம் மார்பில் அடித்துக்கொண்டு, ‘கடவுளே, பாவியாகிய என்மீது இரங்கியருளும்’ என்றார்.” இயேசு, “பரிசேயரல்ல, வரிதண்டுபவரே கடவுளுக்கு ஏற்புடையவராகி வீடு திரும்பினார். ஏனெனில் தம்மைத் தாமே உயர்த்துவோர் தாழ்த்தப்பெறுவர்; தம்மைத்தாமே தாழ்த்துவோர் உயர்த்தப் பெறுவர் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்” என்றார்.

Related image

பரிசேயரும் ஆயக்காரரும்

இயேசு இந்த உவமை எதற்கானது என்பதை முதலிலேயே சொல்லி விடுகிறார். “தாங்கள் நேர்மையானவர்கள் என நம்பி மற்றவர்களை இகழ்ந்து ஒதுக்கும்” சிலரைப் பார்த்தே இயேசு இதைச் சொல்கிறார்.

இங்கே ஆலயத்துக்குச் செல்பவர்கள் இருவர். ஒருவர் பரிசேயர். பரிசேயர்கள் கடவுளின் சட்டத்தை அறிந்தவர்கள். அதைத் தவறாமல் பின்பற்றுகிறோம் எனும் மமதை உடையவர்கள். தாங்கள் இறைவனின் சொந்த பிள்ளைகள் எனும் கர்வம் உடையவர்கள். மத ரீதியான செயல்களைச் செய்தால் போதும் நிலை வாழ்வு நிச்சயம் என கருதிக் கொண்டவர்கள். தங்களுடைய செயல்களுக்கான பலனைத் தரும் கடமை இறைவனுக்கு உண்டு என இறைவனை வியாபாரியாக்குபவர்கள்.

இரண்டாமவர் வரிதண்டுபவர் அல்லது ஆயக்காரர். அவர் பாவி என மக்களால் இகழப்பட்டவர்கள். அவர்கள் ரோம அரசுக்காக தன் இன மக்களிடமே வரி வசூலிக்கும் சூழலில் தள்ளப்பட்டவர்கள். அவர்கள் நேர்மையற்றவர்களாகவும், சமூகத்தில் இழி நிலையில் உள்ளவர்களாகவும் கருதப்பட்டவர்கள்.

பரிசேயர்கள் சமூகத்தில் மிகப்பெரிய இடத்தில் இருப்பவர்கள். அவர் மீது மக்கள் மதிப்பும் மரியாதையும் வைத்திருந்தனர். அவர்கள் ஆன்மீகத்தில் பெரியவர், ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் என்றெல்லாம் மக்கள் கருதிக் கொண்டிருந்தவர்கள்.

வரிதண்டுபவரோ சமூகத்தில் ஒதுக்கப்பட்டவர். புறக்கணிக்கப்பட்ட நிலையில் இருப்பவர். மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டவர். பாவி என மக்களால் நம்பப்பட்டவர்.

இந்த சின்ன அறிமுகத்தின் பின்னணியில் இந்த உவமையைப் பார்ப்போம். இந்த உவமை என்னென்ன சிந்தனைகளைத் தருகிறது.

Image result for praying hands1. மீட்பு என்பதை எனது செயல்களால் நான் பெற்றுக் கொள்வேன். சட்டங்கள் சொல்கின்ற எல்லாவற்றையும் நான் செய்கிறேன் எனவே கடவுள் என்னை மீட்டாக வேண்டும். இது பரிசேய மனநிலை. இந்த மனநிலை கொண்டவர்களிடம் தாழ்மை இருக்காது. என்னால் எதையும் சாதிக்க முடியும் என நினைக்கும் போது இறைவனே இரண்டாம்பட்சம் ஆகி விடுகிறார். இவர்கள் மீட்பு பெறுவதில்லை !

Image result for praying hands2. பரிசேயர் தனது வாழ்க்கையை பிற மக்களோடு ஒப்பிட்டு அவர்கள் இழிந்தவர்கள் என மட்டம் தட்டுகிறார். கொள்ளையர், நேர்மையற்றவர், விபச்சாரர், வரிதண்டுபவர் போல நான் இல்லை என பெருமை கொள்கிறார். “உன்னைப் போல அயலானையும் நேசி’ என கட்டளை தந்த இயேசு இந்த மனநிலையை கடுமையாக எதிர்க்கிறார். ஒப்பீடு செய்வதே பாவம். ஒருவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை இறைவன் மட்டுமே அறிவார். இறைவன் மட்டுமே மக்களைத் தீர்ப்பிடும் அதிகாரம் பெற்றவர்.

Image result for praying hands3. பரிசேயர் இறைவனின் முன்னிலையில் வரும்போது தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்ளவில்லை. நிமிர்ந்து நின்று செபிக்கிறார். ஆலயத்துக்குள் நின்று கொண்டு இறைவனிடம் பேசுகிறார். இறைவனிடம் அவர் செய்கின்ற செபம் அவனுடைய தம்பட்டமாகவே இருக்கிறது. இறை புகழ்ச்சி பாடுவதாகவோ, நன்றியறிவித்தலாகவோ, வேண்டுதலாகவோ இருக்கவில்லை. இத்தகைய செபங்கள் உயிரற்ற செபங்கள். தன்னை மையப்படுத்தும் செபங்களை இறைவன் விரும்புவதில்லை.

Image result for praying hands4. வரிதண்டுபவரோ தொலைவிலேயே நின்றார். வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கவும் துணியவில்லை. அவருடைய மனதில் “நான் ஒரு பாவி” எனும் உறுத்தல் இருந்தது. மீட்பை இறைவன் மட்டுமே தர முடியும் எனும் தெளிவு இருந்தது. மார்பில் அடித்துக் கொண்டு தன் பிழைக்காய் வருந்தும் மனம் இருந்தது. “என்மீது இரங்கும்” என்பது மட்டுமே அவருடைய வேண்டுதலாய் இருந்தது. தான் பாவி என உணர்பவர்கள் தான் மீட்பைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். தன்னைத் தாழ்த்தி இறைவனின் மன்னிப்பைக் கேட்பவர்கள் மட்டுமே இறைவனுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆகின்றனர்.

Image result for praying hands5. இந்த உவமை இயேசுவின் அன்பான மனதை நமக்கு விளக்குகிறது. நாம் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருந்தாலும் நமது வேண்டுதலை இறைவன் கேட்கிறார். நமது பரம்பரை, நமது வாழ்க்கை, நமது முன்னோர், நமது மத அடையாளம், நமது மத செயல்கள் போன்றவற்றையெல்லாம் இறைவன் பார்ப்பதில்லை. என்ன மனநிலையில் இறைவனிடம் செல்கிறோம் ? ஒரு சடங்காகவா ? இல்லை இறைவன் மீது கொண்ட அன்பினாலா ? நான் நீதிமான் என்பதை பறை சாற்றவா ? பாவி என்பதை புரிந்து கொள்ளவா ?

Image result for praying hands6. பரிசேயரும், வரிதண்டுபவரும் ஆலயத்துக்குச் செல்கின்றனர். இறைவனிடம் செல்ல வேண்டும், செபிக்க வேண்டும் எனும் மனநிலை இருவருக்குமே இருக்கிறது. இது சரியான அணுகுமுறை. நமது வாழ்விலும் நமது தேவைகளுக்காகவும், ஆறுதலுக்காகவும் இறைவனையே நாடவேண்டும் எனும் பாடமும் இதில் இருக்கிறது.

Image result for praying hands7. “பரிசேயர் அல்ல, வரிதண்டுவோரே கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்’ எனும் இயேசுவின் வார்த்தை நமக்கு வியப்பைத் தருகிறது. பரிசேயர் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் நல்ல செயல்களையே செய்வதாய் நினைத்துக் கொண்டிருந்தவர். ஆனால் அவை எதுவுமே இறைவனுக்கு ஏற்புடையதாய் இருக்கவில்லை. வரிதண்டுவோரோ தனது வாழ்க்கையில் பாவச் செயல்களைச் செய்ததாக நினைத்துக் கொண்டிருந்தவர். அவருடைய மனமோ வாழ்வுக்காய் ஏங்கித் தவிக்கிறது. இறைவன் நமது செயல்களை விட, நமது தாகத்தைக் கவனிக்கிறார்.

Image result for praying hands8. “நான் இவ்வளவு செய்தேன், இது எனது உரிமை” எனும் மனநிலையில் நாம் இறைவனிடம் எதையும் பெற்றுக் கொள்ள முடியாது. இறைவனின் அன்பினால் மட்டுமே நமக்கு வரங்கள் கிடைக்கின்றன. பரிசேயரின் வேண்டுதல், எனது உரிமையை நீர் தரவேண்டும் எனும் நினைவூட்டலாய் இருந்தது. எனது செயல்களுக்கான பலனை இறைவன் தந்தே ஆகவேண்டும் என நினைத்தனர். வரிதண்டுவோரின் செபமோ, எனக்கு அருகதையில்லாததை நீர் தரவேண்டும் எனும் தாழ்மை விண்ணப்பமாய் இருந்தது.

Image result for praying hands9.அனைவரும் இறைவன் எனும் கொடியின் கிளைகள். அடுத்தவரை தரக்குறைவாகவோ, இழிவாகவோ பார்க்கும் மனநிலை இயேசுவுக்கு எதிரானது. அடுத்தவர்களை தன்னை விட மரியாதைக்குரியவராகப் பார்க்க வேண்டும் என்பதே இயேசு சொன்ன போதனை. தனது சீடர்களின் பாதங்களைக் கூட கழுவி அவர்களை தன்னை விட முக்கியமானவர்களாய் கருதினார் இயேசு. அப்படிப்பட்ட மனநிலையே வரவேண்டும்

Image result for praying hands10 நமது வாழ்க்கையில் நாம் ஒப்பீடு செய்ய வேண்டுமென விரும்பினால் இயேசுவுடன் மட்டுமே ஒப்பீடு செய்வோம். அவரது செயல்களோடு நமது செயல்களை ஒப்பீடு செய்வோம். அவரது வார்த்தைகளோடு நமது வார்த்தைகளை ஒப்பீடு செய்வோம். அவரது வாழ்க்கையோடு நமது வாழ்க்கையை ஒப்பீடு செய்வோம். அப்போது செபம் என்ன என்பதும், தாழ்மை என்ன என்பதும் நமக்கு தெளிவாக விளங்கும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

Dec 06

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 18 : மனம் தளரா விதவை

Related image

அவர்கள் மனந்தளராமல் எப்பொழுதும் இறைவனிடம் மன்றாட வேண்டும் என்பதற்கு இயேசு ஓர் உவமை சொன்னார்.

“ஒரு நகரில் நடுவர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் கடவுளுக்கு அஞ்சி நடப்பதில்லை; மக்களையும் மதிப்பதில்லை. அந்நகரில் கைம்பெண் ஒருவரும் இருந்தார். அவர் நடுவரிடம் போய்,

‘என் எதிரியைத் தண்டித்து எனக்கு நீதி வழங்கும்’ என்று கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தார். நடுவரோ, நெடுங்காலமாய் எதுவும் செய்ய விரும்பவில்லை.

பின்பு அவர், ‘நான் கடவுளுக்கு அஞ்சுவதில்லை; மக்களையும் மதிப்பதில்லை. என்றாலும் இக்கைம்பெண் எனக்குத் தொல்லை கொடுத்துக்கொண்டிருப்பதால் நான் இவருக்கு நீதி வழங்குவேன். இல்லையானால் இவர் என் உயிரை வாங்கிக் கொண்டேயிருப்பார்’ என்று தமக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டார்.”

பின் ஆண்டவர் அவர்களிடம், “நேர்மையற்ற நடுவரே இப்படிச் சொன்னாரென்றால், தாம் தேர்ந்துகொண்டவர்கள் அல்லும் பகலும் தம்மை நோக்கிக் கூக்குரலிடும்போது கடவுள் அவர்களுக்கு நீதி வழங்காமல் இருப்பாரா? அவர்களுக்குத் துணைசெய்யக் காலம் தாழ்த்துவாரா?

விரைவில் அவர்களுக்கு நீதி வழங்குவார் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஆயினும் மானிடமகன் வரும்போது மண்ணுலகில் நம்பிக்கையைக் காண்பாரோ?” என்றார்

======

இயேசு சொல்கின்ற சில உவமைகள் நமக்குப் புரியாமல் விளையாட்டுக் காட்டுவதுண்டு. சில உவமைகள் சிலருக்குப் புரியக் கூடாது என்றே இயேசு நினைப்பதும் உண்டு. உண்மையான மனதோடு இறைவார்த்தையை தேடுபவர்களுக்கு இறைவன் அவற்றை வெளிப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார்.

சில உவமைகளை இயேசு சொல்லும் போது அது மக்களுக்கு நேரடியாகவும், முழுமையாகவும் புரிய வேண்டும் என விரும்புகிறார். அத்தகைய உவமைகளின் சாராம்சத்தை இயேசுவே சொல்லி விடுகிறார். இதுவும் அத்தகைய ஒரு உவமையே.

இந்த உவமையில் இயேசு ஒரு விதவையைப் பற்றி பேசுகிறார். வேறு எங்கும் உதவிகள் கிடைக்காத, உதவிக்கு வேறு யாரும் இல்லாத ஒரு விதவை. அத்தகைய பலவீனமான மனநிலையில் நாம் இறைவனை நெருங்க வேண்டும். எனக்கு நீதி வழங்க இறைவனால் மட்டுமே முடியும். எனது நிலமையை மாற்றி மீட்பு அளிக்க இறைவனால் மட்டுமே முடியும் எனும் சிந்தனையை நாம் அடிப்படையாய்க் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

இந்த உவமை சொல்லும் பாடங்களில் முக்கியமான சிலற்றைப் பார்ப்போம்.

1. இந்த உவமை, “மனந்தளராமல் எப்பொழுதும் இறைவனிடம் மன்றாட வேண்டும்” எனும் கருப்பொருளைக் கொண்டிருக்கிறது. மனம் தளராமல் இறைவனிடம் வேண்டுவது ஆன்மீகத்தின் அடிப்படை என்பதால் இயேசு அதை மிகத் தெளிவாக துவக்கத்திலேயே சொல்லி விடுகிறார்.

2. எதற்காக இறைவனிடம் வேண்ட வேண்டும் ? எனும் தெளிவு நமக்கு இருக்க வேண்டும். இந்த உவமை ஆன்மீகத் தேவைகளையே பேசுகிறது. “நல்லோர் மேலும் தீயோர் மேலும் மழையைப் பொழியச் செய்கின்ற இறைவன்” நம்முடைய உலகத் தேவைகளை நிறைவேற்றுகிறார். ஆனால் இறைவனுக்கு ஏற்புடையவை எதுவோ அவற்றை நாம் முதலில் தேட வேண்டும். அதுவும் மனம் தளராமல் தேட வேண்டும்.

3. நம்மை இறுக்கிப் பிடித்திருக்கும் பாவங்கள் தான் நமது காலைச் சுற்றிக் கொள்ளும் நாணல் கொடிகள் போல நம்மை சேற்றுக்குள் இழுக்கின்றன. மீண்டும் மீண்டும் நம்மை தாக்குபவை பாவ சிந்தனைகளே. “இந்த பாவத்திலிருந்து என்னால் விடுபட முடியாது” மனம் தளராமல் இறைவனிடம் மன்றாடவேண்டும். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையை அவர் செழிப்படைய வைப்பார்.

4. நீதியிலிருந்து நம்மை விலகச் செய்பவை முக்கியமாக இரண்டு காரியங்கள். 1. கடவுளுக்கு அஞ்சுவதில்லை. 2. மனித நேயம் கொண்டிருப்பதில்லை. இந்த இரண்டு விஷயங்களும் தான் நம்மை நீதியற்ற செயல்களைச் செய்ய வைக்கின்றன. நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை ஆரோக்கியமாக இருக்க வேண்டுமெனில் நாம் ஆண்டவருக்கு அஞ்ச வேண்டும், மனிதரையும் மதிக்க வேண்டும்.

5. அந்த விதவைப் பெண் யாரிடம் சென்றால் தனக்கு நீதி கிடைக்கும் என்பதை அறிந்து கதவைத் தட்டுகிறாள். இடைவிடாமல் தொந்தரவு செய்கிறார். தவறான இடத்தில் தட்டிக் கொண்டிருப்பது தீர்வைத் தராது. குளத்தில் தொலைத்த பொற்காசை, நிலத்தில் தேடி எடுக்க முடியாது. எனவே நமது தேவைகளுக்காக நாம் இறைவனிடம் மட்டுமே செல்ல வேண்டும் எனும் அடிப்படை தெளிவைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

6. செபம் கவலைகளைத் அழிக்க வேண்டும். கவலை செபங்களை அழிக்கக் கூடாது ! அந்த விதவைப் பெண், தனது சோகத்தை நினைத்து வீட்டிலேயே அமந்து சோகத்தால் அழுது கொண்டிருக்கவில்லை. அப்படி இருந்திருந்தால் தீர்வு கிடைக்காமலேயே போயிருக்கும். ஆனால் அவரோ நடுவரைத் தேடிச் சென்று தனக்கு நீதி வேண்டும் என்கிறார். நாமும் கவலைகளை செபங்களால் வெல்லும் மன உறுதியைப் பெற வேண்டும்.

7. நடுவர் நீதியற்றவர் ஆனாலும் இடைவிடாத வேண்டுதலாம் மனம் மாறி நீதி செய்ய முடிவெடுக்கிறார். அவர் அந்தப் பெண்ணை அழிக்க வேண்டுமென்றோ, விரட்ட வேண்டுமென்றோ நினைக்காமல் நீதியை வழங்க முடிவெடுக்கிறார். தன் மகன் மீனைக் கேட்டால் பாம்பைக் கொடுக்கும் தந்தை இல்லை. உலகத்திலுள்ள தந்தையே இப்படி இருந்தால், உலகத்துக்கே தந்தையான நம் ஆண்டவர் இயேசு எப்படி இருப்பார் ? நமது விண்ணப்பங்களை அவர் நிராகரிக்கவே மாட்டார். இந்த எண்ணத்தை மனதில் கொண்டிருப்போம்.

8. விதவைப் பெண் வேண்டும் போது, தனக்கு “என்ன” நீதி வேண்டும் என கேட்கவில்லை. எதிராளியை தண்டித்து தனக்கு நீதி வழங்கச் சொல்கிறார். பிள்ளைகளுக்கு எதை தர வேண்டும், எப்படி தரவேண்டும், எப்போது தர வேண்டும் என்பது இறைவனுக்கு மிக நன்றாகத் தெரியும். எனவே “பாவத்திலிருந்து என்னை மீட்டருளும்” எனும் மனமுருகும் பிரார்த்தனை போதுமானது, எப்படி நம்மை அதிலிருந்து விடுவிப்பது என்பதை இறைவன் அறிவார்.

9. முடிவு கிடைக்கும் வரை போராடிச் செபிப்பது ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு மிகவும் அவசியமானது. இச்சைப் பார்வையோ, கோபப் பேச்சோ, பெருமை குணமோ, பொறாமை சிந்தனையோ ஒரே இரவில் கழுவப்படும் என்று சொல்ல முடியாது. மீண்டும் மீண்டும் விழுந்தாலும் மீண்டு எழும்ப நமக்குத் தேவை இறைவனின் வல்ல கரம். இறைவனின் நல்ல கரம். அந்த கரத்தை வரமாய்ப் பற்றினால் மட்டுமே வெளியேற முடியும். எனவே முடிவு கிடைக்கும் வரை செபிக்க வேண்டும். இடையில் சோர்ந்தால் விடையைப் பெற முடியாது.

10. அல்லும் பகலும் செபிக்க வேண்டும் என இயேசு கூறுகிறார். அதாவது நமது வாழ்க்கையின் ஒரு பாகமல்ல செபம், வாழ்க்கையே செபத்தின் பாகமாய் இருக்க வேண்டும். செபம் என்பது இறைவனோடான உரையாடல். இறைவனுக்குப் பிரியமானவற்றைச் செய்வது. நமது செயல்கள் ஒவ்வொன்றிலும் இறைவனோடான உரையாடல் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு செயலும் இறைவனுக்கு ஏற்புடையதாய் இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை செழிப்படையும். இறைவன் விரும்பிய வாழ்க்கை நமக்குக் கிடைக்கும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்
செபத்தில் நிலைத்திருப்போம்.

Dec 04

மலர்களே மலர்களே

Image result for Mother and child painting

தினசரி காலையில்
விரல் வருடி ஊர்ஜிதப் படுத்துகிறேன்
இன்னும்
முளைக்கவில்லை மொட்டு.

தரையில் ஈரமிருக்கிறதா
தேவைக்கு பச்சையம் இருக்கிறதா
என
பரிசோதனைப் பார்வைகளைப்
பதியமிடுகிறேன்.

உரங்களுக்கும்
மண்புழுக்களுக்கும் கூட
ஏற்பாடு செய்து
பூக்கள் வேண்டி
பிரார்த்தனைகளும் செய்தாயின்று.

செழித்து வளரும்
செடியில்
எங்கும் மொட்டுகளைக் காணோம்.

பூக்களைக் காணும்
கனவுகள் வெறித்து
கரு விழிகள் இரண்டிலும் கூட
பூக்கள் விழுந்து விட்டன.

என்
பூ தேடலைப் புரிந்து கொள்ளாமல்
புன்னகைத்துக் கொண்டே
செழித்து வளர்கிறது
செடி.

சிரித்து வளரும் செடிகளுக்குப் புரிவதில்லை
மனிதனின் தேவை
செடிகளல்ல
பூக்கள் என்பது.

Dec 04

தாயில்லாமல்

Image result for Mother and child painting

இப்போதும்
எங்கேயோ ஒரு தாய்
தன்
குழந்தையைக் கொஞ்சிக் கொண்டிருக்கிறாள்.

எப்போதும்
எங்கேனும் ஒரு மகன்
தன் தாயை
மிதித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

எப்போதும்
எங்கேயோ
எழுதப்படாத வலிகளின் வரிகளால்
நிரம்பிக் கொண்டிருக்கின்றன
அன்னையரின் டைரிகள்.

எப்போதும்
எங்கேனும்
எழுதப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது
ஒரு கவிதை
தாய்ப்பாசத்தின் மகத்துவம் குறித்து.

Dec 04

காமம் விலகாக் காதல்

Image result for temple saree girl

என்
கவிதை தேசத்தின்
கர்வக் கிரீடமே.

உன்
நினைவுச் சரிவுகளில்
வெள்ளாட்டுக் குட்டியாய்
தள்ளாடித் திரிகிறது
மனது.

தேவதை ஒன்றை
தேவலோகம் அனுப்பியதாய்
தேகங்களில் சுடுகிறது
தனிமை.

ஸ்பரிசங்களின் அகராதியை
புரட்டிப் பார்க்க
தருணங்களின் தயவின்றி
உருகிக் காய்கிறது
இளமை.

ஏகாந்தத்தின் பள்ளத்தாக்குகளில்
காதலின் புதைகுழிக்குள்
ஊமையின் குரலென
மூழ்கிச் சாகிறது
கிழமை.

உன் பிறந்த நாளில்
விரல்களின் விண்ணப்பங்களை
உன்
மேனியின் முகவரிக்கு
அனுப்பி வைக்காத அவஸ்தை
மோகத்தின் முனகல்களாய்
உள்ளுக்குள் வழுக்குகிறது.

இந்தக் காதலின்
குதிரைக் குளம்படிகள்
செவிகளில்
மோகப் போரின் ஒத்திகையாய்
போர்வைக் கனவுகளிலும்
வேர்வை அடிக்கின்றன.

வாழ்த்துக்கள் என
வெறும்
வரிகளில் சொல்வதா ?

உன்
காதுமடல் கடிக்கும்
வெப்பக் காற்றில் சொல்வதா ?

உன்
இதழ்களுக்குள் இறங்கி
ஈரத்தில் ஓரத்தில் சொல்வதா ?

உன்
மேனிக்குள் புதைந்து போய்
யுத்தத்தின் முடிவில் சொல்வதா ?

குழம்புகிறது மனது.

நீ
தெரிவிப்பாயா ?
எனை
தெளிவிப்பாயா ?

அதுவரைக்கும்,

நான்
சொல்லாத கவிதைகளை,
கனவு
நில்லாத மோகத்துடன்,
நிறைவு
இல்லாத தேகத்துடன்,
இதய அந்தப்புரத்தில் அடைகாக்கிறேன்.

Dec 04

கோயிலும், தாவணியும்

Image result for temple saree girl

ஆலயம் போக
முரண்டு பிடித்ததில்லை.

பாவாடை தாவணி
சுடிதார்
சேலை
ஜீன்ஸ்
எப்படிப் பெண்கள்
ஆலயம் வந்தார்கள் என
கண்கள்
கணக்கு வைத்துக் கொள்ளத்
தவறியதுமில்லை.

அப்போதெல்லாம்
ஆலயம் வருவது
ஆண்டவனைத் தரிசிக்க
என்பது
புரியாமலேயே போய்விட்டது.

மத்தவங்க மாதிரியில்லை
நம்ம பையன்
தவறாமல் ஆலயம் போகிறான்.

பதின் வயது மகனைப்பற்றி
பெருமைப்படும்
மனைவியிடம்
என்ன தான் சொல்லிவிட முடியும் ?
நான் !

Older posts «